از کارهای استاد من چند تا کار را دوست دارم "بیداد" و "دستان" و "دود عود" و "ماهور" از همه اینها آن قطعه 3 دقیقه سنتور نوازی در دود عود برایم مانند یک احساس تمام ناشدنی است که هر وقت گوش میدهم برایم یک احساس خوبی به ارمغان می آورد.

فرهاد گفت: روزگار همینه دیگه مرگ هم قسمتی از اون. و من گفتم: او که رفت ولی اثرات به یاد ماندنی اش همیشه یاد او را زنده نگاه خواهند داشت. من و تو چه دلیلی برای یاد کردنمان پس از مرگ به جا گذاشته ایم ؟!!!!!

به یادش آلبوم دود عود را کامل گوش کردم و اینجایش برایم معنایی دیگر گرفت:

در گل بمانده پای دل، جان می دهم چه جای دل
وزآتش سودای دل ای وای دل ای وای ما

خدای بی نیاز بیامرزدش.  

ابتدا این دو حادثه را نقل می کنم تا برسم سر بحث خودم.

پيشنهاد مي كنم اگر فيلم دايره زنگي را نديده ايد حتما در اولين فرصت لوح فشرده‌ي آن را تهيه كنيد و به تماشاي اين فيلم سرگرم كننده بنشينيد.

فراي همه نكته هايي كه در اين فيلم به چشم مي خورد زيباترين مطلبي كه از آن آموختم اين است كه گول معصوميت برخي چهره ها را نخورم و باور كنم كه هميشه آن طور كه فكر مي كنم نيست .

پس نوشت :

از فرزاد عزيز (همان فرزاد آشخور كه اين روزها در كسوت دانشجوي فوق ليسانس به يزد مهاجرت نموده است) به خاطر فراهم نمودن اين فيلم كمال سپاسگزاري را دارم. اميد است كه لطفش مستتدام باشد./

امروز سايت تابناك خبري از دختر شهريار مبني بر دروغ بودن هشتاد- نود درصد از فيلمنامه سريال شهريار در سنين ميانسالي به بعد را گزارش كرده بود كه موجبات بهت و حيرت مرا از دست اندركاران سيما و شخص كمال تبريزي (با تمام ارادت قلبي خويش) را به همراه داشت. اصل خبر به شرح زير است :

مريم بهجت‌ تبريزي، فرزند استاد شهريار در واكنش به سريال «شهريار» گفت: اعلام مي‌كنم كه آنچه به عنوان سريال شهريار از شبكه دو پخش شده، ارتباطي با زندگي شاعر بلند‌آوازه ايراني، شهريار نداشته است.