وقتی سال هشتاد و هشت شروع به آغاز کزد. من در ذهنم امسال را سالی پر حضور در عرصه مجازی برآورد کردم. با توجه به جستجوی حداقل نیم ساعت در هر روز در دنیای مجازی از عناوین اکثر خبرها مطلعم و همین می تواند خمیر مایه خوبی باشد تا نظرات خود را راجع به آن موضوع خاص بنویسم ولی دلایلی هست تا نمیگذارد خیلی از مطالبی که در ذهنم نقش بسته در وبلاگم منتشر شود. بعضی از مطالب هیچگاه در ذهنم به جمع بندی نمی رسند تا قلم به دست بگیرم و آنها را چک نویس کنم تا بعد تایپش کنم اما در خیلی از موارد در ذهنم مطلب بسته می شود و حتی روی کاغذ هم میاید و برای ویرایش نهایی فرصتی نمی شود که آماده شود برای تایپ کردن از این دست مطالب می توان به «برای یک تکه کاغذ» مطلبی که پارسال به مناسبت دریافت کارت پایان خدمتم نوشته بودم و یا «آهنشهر شهر خاطراتم» مطلبی که به پاس خاطرات دوران کودکی ام نوشته ام و هنوز تایپ نشده، مطلب «میرحسین یا خاتمی» دقیقا همان شبی نوشته شد که خاتمی از دور انتخابات کنار کشید و نشد که منتشر شود.

در هر صورت دوست دارم امسالی که دقیقا چهل روزش گذشته سالی پر حضور در عرصه مجازی باشد. امید است این اتفاق رخ دهد.